Kürt halkını manipüle etmeye çalışıyorlar

Öcalan Kürdü öyle bir noktaya getirmek istiyor ki, o noktada Kürt rahatsız olsa bile, artık elinde yapacak bir şeyi kalmasın. İşte Kürdü böylesi bir çaresizlik noktasına doğru sessizce sürüklemek istiyorlar. Tıpkı Rojava'da olduğu gibi

 

Ahmet Aydın

22 Şubat 2026

 

Tuncer Bakırhan doğru konuşmuyor. O da, diğer Apocular gibi, Kürt halkını manipüle etmeye ve Öcalan’ın siyasetini sorgulayan, ona karşı güvensizliğini dışa vuran Kürtleri tekrar kandırıp, Öcalan'ın işini rahat bir biçimde bitirmesini sağlamaya çalışıyor. Bakırhan diyor ki, ''Öcalan olmasaydı Rojava'da kan gövdeyi götürürdü…Rojava’da 30 Ocak antlaşması olmuşsa…Öcalan’ın sayesinde oldu.’’ Ve diyor ki, ‘’rahat olun’’ yani kendinizi Öcalan’ın iradesine teslim edin. Bunların görevi kurbanın çırpınmasını ya da direnmesini önlemektir. Ki cellat işini rahat görsün.

Öcalan Kürdü öyle bir noktaya getirmek istiyor ki, o noktada Kürt rahatsız olsa bile, artık elinde yapacak bir şeyi kalmasın. İşte Kürdü böylesi bir çaresizlik noktasına doğru sessizce sürüklemek istiyorlar. Tıpkı Rojava'da olduğu gibi. Kürt çaresizlik noktasına geldiğinde de, devletin hizmetindeki Öcalan bir kurtarıcı gibi sahneye fırlayacak ve ‘’barışın ve can güvenliğinin’’ sağlanması için, önereceği çözümün kabul edilmesi gerektiğini söyleyecektir. Kuşkusuz önereceği çözüm, Türk devletinin taleplerinin kabulünden başka bir anlam taşımayacaktır. Üstelik diyecektir ki, ‘’siz bu duruma beni dinlemeyip emirlerimi yerine getirmediğiniz için geldiniz.’’ Böylece Türk devleti, en az maliyetle hem Kürt iradesini yok etme hedefine ulaşacak, hem de ‘’Kürdün kanını dökmeyen lütufkar, şefkatli devlet’’ algısıyla güven itibar kazanacaktır. Kürdü çaresizlik noktasına getiren Öcalan ise, kurtarıcı Mesih imajıyla liderliğini pekiştirecektir. Bugün Rojava üzerinde oynanan oyun, tam da bu oyundur.

Size bu anlattıklarımız bir senaryo gibi gelebilir. Ancak siz 1938 yılında Dersim soykırımı sürecinde devletin Dersimlilere oynadığı oyunu bilseydiniz, böyle düşünmezdiniz. Türk devleti böylesi oyunlar alanında oldukça tecrübelidir. Öcalan ise devleti aşmasa da, bu alanda devletle yarışacak düzeyde maharettedir. Türk devleti 1938 yılında Dersim soykırımının son aşamasında şöyle bir manipülasyon operasyonu gerçekleştirmiştir: 38 Sonbaharına doğru devletin ‘’Temizlik Harekatı’’ dediği soykırım saldırısı büyük ölçüde hedefine ulaşmış ve büyük bir kırım gerçekleştirilmiştir. Hedefe ulaşıldığının anlaşıldığı noktada, canlı yakalanan insanlar farklı noktalarda bir araya toplanmış ve karşılarına ağır makineli silahlar dizilmiştir. Tam bu sırada atlı bir asker hızla alana girerek, katliam mangasının başındaki komutana bir mektup ulaştırmıştır. Komutan mektubu sesli olarak okuyarak, Dersimlilere Mustafa Kemal tarafından ‘’af edildiklerini’’ bildirmiştir. Bu oyun hemen hemen Dersim’in yer yerinde aynı mizansenle oynanmıştır. Sonradan bu senaryoya ‘’M. Kemal hastaydı Dersim’de ne yaşandığını bilmiyordu. Duyduğunda hemen emir verdi katliamı durdurdu’’ gibi yalanlar da eklenmiştir. Böylece Dersimin celladı olan M. Kemal bu oyunla Dersim’in ‘’kurtarıcısı’’ yapılmıştır. Yaşlı Dersimliler çok uzun bir süre bu oyuna, bu yalanlara kandı ve M. Kemal’in kendilerini kurtardığına inandı. 1990’lı yıllara kadar, hala bu hikayeleri minnettarlıkla anlatan Dersimli yaşlılara rastlanıyordu. Belgeler ve tarihsel gerçekler Dersimli aydınlar tarafından ortaya çıkarılıp, devletin politikası ve M. Kemal’in yaptıkları teşhir edilinceye kadar, Dersimlilerin önemli bir kısmı bu manipülasyonun etkisinde kaldı. Çok şükür o manipülasyon oyunu artık bozulmuştur. Şimdi bu tür bir manipülasyon oyunuyla tüm Kürtleri manipüle etmeye ve Kürtlerin cellatlarını Kürtlerin kurtarıcısı olarak sunmaya çalışıyorlar.

 

YPG bloke edildi

T. Bakırhan ''Öcalan olmasaydı Rojava'da kan gövdeyi götürürdü'' diyor. Yani Öcalan olmasaydı savaş devam ederdi, HTŞ ve Türk devleti Rojava’yı tümden işgal ederdi. Öcalan’ın bir ‘’Arap-Kürt savaşını önlediği’’ de söyleniyor. İddiaya göre, Öcalan ‘’savaş durdurulmazsa süreç biter’’ demiş ve savaş durdurulmuş. Bu sözlere ancak aptallar inanır. Yani diyorlar ki, saldırıları, YPG’nin askeri gücü, savunması ve ayağa kalkan ve Rojava’ın yardımına koşan yüz binlerce Kürdün mücadelesi değil, Öcalan’ın ‘’resti’’ durdurmuştur. Böylece, onlar YPG’nin askeri gücünü ve yüzbinlerce Kürdün direnişini ‘’işlevsiz’’ olarak ilan ediyorlar.

Öcalan’ın, savaşı ve Kürt soykırımını önleme niyeti ve gücü olsaydı, 6 Ocak 2026 tarihinde Halep’teki Kürt mahallelerine karşı geliştirilen saldırıları durdurur ve oradaki katliamı önlerdi. Böylece, daha baştan Rojava’da yaşananların önüne geçerdi. Öcalan bunu yapmadığı gibi, YPG’den aktif bir savunma beklenirken, Öcalan’ın müdahalesiyle Mazlum Abdi, 18 Ocak 2026’de Colani ile antlaşma masasına oturdu. Antlaşmanın imzaladığı saatlerde ise, HTŞ ve diğer Arap çeteleri Kürtlere saldırdı. Demek ki, kimse Öcalan’ı da onun önayak olduğu antlaşmayı da takmamıştı. Üstelik, Öcalan çetelerin saldırılarını durdurmak bir yana, YPG’ye ‘’çatışmadan geri çekilin’’ diyerek, Kürtlerin katledilmesini kolaylaştırmıştır. Şimdi bu durumda kim inanır Öcalan ‘’resti’’ yalanına.

‘’Öcalan olmasa bu bölgelerde bulunan Kürtler yok edilecekti’’ diyorlar. Rojava’yı savunma görevini Öcalan yerine getiriyorsa ve YPG kendisini ve halkı koruyamayacaksa ve bu güç neden kuruldu ve neden hala varlığını sürdürüyor ki?  Bu iddia elbette doğru değildir.  YPG, Öcalan’ın müdahalesinden önce, IŞİD’e ve Türkiye’nin saldırılarına karşı Rojava Kürtlerini başarıyla savundu. ABD’nin bölgedeki varlığı bu savunmayı kolaylaştırdı ancak sahada kararlılıkla savaşan YPG’nin varlığı her halükarda belirleyiciydi. Fakat Öcalan, YPG’nin bu kararlılığını sistematik ve bunaltıcı ideolojik müdahale ve manipülasyonlarla çökertti.

Halep’te Şeyh Maksut ve Eşrefiye mahallerine karşı imha saldırıları başlatıldığında, pek çok Kürt ‘’YPG neden müdahale etmiyor, neden kendi insanlarını ölüme terk ediyor’’ diye sorduğunda, Apocu manipülatörler diyorlardı ki, ‘’o zaman topyekun bir savaş çıkar, Kürt soykırımı yaşanır.’’ ‘’Aman daha büyük saldırı olur’’ gerekçesiyle Halep Kürtlerini feda ettiler. Sonra ‘’Arap-Kürt savaşını önleme’’ gerekçesiyle, savaşmadan kontrolsüz ve plansız bir biçimde geri çekildiler. Bu süreçte Türk devleti, HTŞ ve diğer Arap çeteleri vahşice YPG savaşçılarına ve sivil Kürtlere saldırdılar. Yakaladıkları savaşçıları ve sivilleri katlettiler. Yaşanan zaten topyekun bir savaştı. Olanak bulsalardı, tüm Kürt bölgelerini ele geçirip katliam yapacaklardı. Bu süreçte Kürtlerin önceliği, saldırılara karşı kendisini aktif şekilde savunmak ve tehditleri bertaraf etmekti. Zaten saldırılar, IŞİD’in 2014 yılında gerçekleştirdiği tarzdaydı, yakalanan sivil ve asker tüm Kürtler katlediliyordu. Açıktır ki, topyekun bir imha hedefleniyordu. Bu durumda saldıran ‘’Arap mıdır Türk müdür’’ ya da ‘’Arap-Kürt savaşı mı çıkar’’ bunlar çok tali tartışma konulardır. Çünkü zaten başlatılan bir imha savaşıdır.

 

Bizim görüşümüz; Arap-Kürt savaşını önleme hikayesi, Kürt halkını aldatmayı amaçlayan ve uygulanan Öcalan çizgisinin ihanetçi karakterini gizlemeye dönük tipik bir Apocu yalandır. Öcalan ‘’YPG’ye çatışmayın geri çekilin’’ talimatı verdiği için bu yıkım ve katliam yaşanmıştır. Dikkat ederseniz bu yıkımı ve felaketi gizlemek için, saldırılarda katledilen savaşçı ve sivillerin tam sayısını vermiyorlar, o konuda doyurucu bilgi paylaşmıyorlar. ‘’Arap-Kürt savaşını’’ önlemek dedikleri de, Kürtlerin elini bağlayıp Arap teröristlerinin rahat katliam yapmasını sağlamaktır. Yani Kürde diyorlar ki, ‘’o sana vursa da sen ona vurma yoksa daha büyük kavga çıkar.’’ Kürleri böyle aldata aldata adım adım yıkıma sürüklediler.

 

Rojava’da zamana yayılan pasifikasyon politikası

Hatırlanırsa, bu süreçte Türk devletinin yetkilileri sık sık ‘’silah bırakılıp kurumlar dağıtılmazsa müdahale edeceğiz’’ tehditleri savuruyorlardı. Bu tehdit Öcalan tarafından ‘’topyekun savaş çıkar, soykırım olur’’ şeklinde tercüme edilip, Rojavalı yetkililere yansıtılıyordu. Görülüyor ki, iyi planlanmış çok taraflı bir operasyon yürütülüyordu. Rojava’nın adım adım Türk devletine ve HTŞ’ye teslim edilmesinin sırrı işte bu operasyonda saklıdır. Kürt tarafı ‘’bir topyekun savaşa dayanamayız imha oluruz’’ tezini kabullendikten sonra, her kritik süreçte geri adım atmak zorunda kaldı. Tehditler sonucu geri adım atıldığında da, tehdit bitmedi tersine ağırlaştı. Korku ve tereddüt düşman tarafından hissedildiğinde, hedefe tam olarak ulaşmak için, giderek tehdidin dozajını arttırdı. Zaman zaman da şiddet kullanarak hedefini panikletmeye ve son darbeyi vuracak duruma getirmeye çalıştı.

Öcalan bu süreçte ikili bir rol oynadı. Öncelikle, ‘’topyekun savaşa dayanamayız, bari teslim olup yaşayalım’’ anlayışını Rojava yönetimine empoze etti. Diğer yandan Rojava Kürtlerinin direnişi geliştiğinde ‘’müzakere-diyalog’’ kartını devreye sokarak, direnişi sönümlendirdi. Bu durum bir yandan HTŞ’ye güçlenme şansı tanıdı, diğer yandan SDG’nin kararlılığını zayıflattı. Ve sonuç yıkım oldu.

Yıkımda, ABD’nin ve baştan itibaren HTŞ ve Türkiye ile işbirliği içinde olan bazı Arap aşiretlerinin kalleşçe tutumlarının etkisini göz ardı etmiyoruz. Ancak her halükarda belirleyici olan, Öcalan ve Kürt güçlerinin duruşudur.

 

Öcalan HTŞ ve Türk devleti her sıkıştığında devreye girmiştir

Rojava sürecinin kronolojisine bakılınca görülecektir ki, Öcalan Kürtler sıkıştığı zaman değil; tersine, hep HTŞ ve Türk devleti sıkıştığı zaman devreye girmiştir. Zaten Kürtler lehine bir müdahalede bulunmak isteseydi de, Türk devleti buna izin vermezdi, ona ‘’sus otur yerine’’ der ve onu hücresine kapatırdı. Öcalan’ın yapacağı hiçbir şey de olmazdı, gider tıpış tıpış hücresinde otururdu. Türk devleti, ancak Öcalan kendisinin işine yaradığı zaman onu konuşturur. Nitekim öyle olmuştur.

Öcalan, HTŞ’nin dünyanın gözü önünde Alevi soykırımı yapıp teşhir olduğu günlerde devreye girmiş ve HTŞ ile SDG arasında antlaşma yapılmasını sağlamış ve HTŞ’ye kalkan olmuştur. Diğer yandan SDG’yi ‘’resmen muhatap kabul edilme ve Suriye devletine ortak olma’’ yalanıyla oyalamıştır. Daha da kötüsü, SDG 10 Mart 2025 antlaşmasıyla, özerk yönetimden vazgeçtiğini ve Kürtleri bir ulus olarak değil bir ‘’toplum’’ olarak gördüğünü ilan etmiştir. Ki bu SDG’nin siyasal intiharı ve çözülmesinin başlangıcıdır. Bunu sağlayan Öcalan’ın ‘’özerklik ve kültürel hak taleplerini bile gereksiz’’ ilan eden ve Kürtlerin birer vatandaş olarak bünyesinde yaşadıkları devletlerin egemenliği altına sokmayı hedefleyen sözde yeni ‘’paradigması’’dır.

10 Mart 2025 antlaşmasıyla SDG ağır silahlarını ve askeri gücünün önemli bir kısmını Halep’teki Kürt mahallelerinden çekmiş ve böylece mahallelerin savunması zayıflamıştır. Bu çekilmeden sonra, HTŞ birkaç kez mahallere saldırmış ve işgal girişiminde bulunmuş ama kararlı bir direnişle geri püskürtülmüştür. HTŞ henüz yeterli güce sahip olmadığını anladığı anda geri çekilmiştir. Her çekilmeyle birlikte, Halep bazında yeni bir SDG ile HTŞ ateşkes antlaşması duyurulmuştur. Ne var ki, HTŞ hiçbir zaman bu antlaşmalara uymamıştır. Birkaç kez böylesi çatışma ve antlaşma oyunu oynandı. Aslında her defasında HTŞ, SDG’in gücünü ve savunma kapasitesini sınıyordu. Nihayet bu mahalleler 11 Ocak 2026’da tümden işgal edildi.  Öcalan ve Türk devleti adım adım mahallerin savunmasını zayıflatıp bu mahalleri düşürmüşlerdi.

Mazlum Abdi ve diğer Rojavalı yetkililer ‘’Şeyh Maksut ve Eşrefiye mahallerine kapsamlı bir saldırı olursa müdahale ederiz’’ dedikleri halde, YPG bu mahalleri savunmak için etkili bir müdahalede bulunmamıştır. Bu mahallerin düşmesi ve YPG’nin Kürtlere sahip çıkmaması, yüksek olasılıkla, henüz HTŞ ile anlaşmamış ve Kürtlerle ittifak halinde olan bazı Arap aşiretlerini güvensizliğe sürüklemiş ve onları da Colani rejimi ile anlaşmaya itmiştir. Kısacası, Halep yenilgisi Rojava özerk yönetiminin filen sonunu getirmiştir.

Halep saldırısıyla birlikte, HTŞ Kürt halkına açıkça savaş ilan etmişti. Bu saldırı aslında HTŞ’nin Kürtlere karşı uyguladığı stratejiyi de açığa çıkartmıştı. Fakat, YPG kendisini bu yeni duruma göre konumlandırmamıştır. Tersine hep savunma ve geri çekilme pozisyonunda kalmıştır. Bu yenilgiyi kabullenmekten başka bir anlam taşımaz. Halep saldırısı sonrasında, YPG’nin aktif bir savunmaya geçmesi beklenirken, Öcalan’ın müdahalesi ile 18 Ocak’ta taraflar yeniden masaya oturdu. Kürtler masaya ve antlaşmaya odaklanmışken, aynı saatlerde HTŞ ve Arap aşiretleri Kürtlere saldırdı. Kürt savaşçılar ve siviller apar topar ve ciddi bir savunma önlemi almadan geri çekilirken yollarda pusuya düşürülerek katledildiler. Binlerce savaşçı ve sivil bu şekilde vahşice katledildi. Kürt güçlerini gaflete düşüren ve savunma direncini kıran, Öcalan’ın sürekli empoze edilen perspektifi doğrultusunda, siyasi hedeflerin ortadan kaldırılması, Rojavalı yetkililerin ‘’antlaşma-müzakere’’ havucu ile ‘’aman topyekun bir savaş çıkar imha olursunuz’’ sopası arasında bunaltılması ve pasifleştirilmesidir.

Kaos birazcık olsun durulduğunda, Rojava Kürtlerinin Kobane ve Haseke-Kamışlo bölgelerinde kuşatıldığı ortaya çıktı. Bu durum Rojava Kürtlerinin bir soykırımla karşı karşıya olduğunu gösteriyordu. En başta Kuzey ve Güney Kürdistan’daki Kürtler Rojava’nın savunmasına koştular. YNK özel kuvvetlerini bölgeye gönderdi. KDP ve Güney Kürdistan yönetimi de her türlü desteği sundu. Dünyanın her köşesinde de yüz binlerce Kürt ve Kürt dostu ayağa kalktı. YPG bu süreçte toparlandı ve aktif savunmaya geçti. Antlaşmaya rağmen Kobane’ye karşı düzenlenen düşman saldırıları püskürtüldü. Bu derleniş, Rojava’nın kolaylıkla işgal edilemeyeceğini ve Kürt direnişinin, askeri ve siyasi alanlarda saldırganlara büyük bedeller ödeteceğini ve uzun süreli ve daha geniş bir alana yayılan sert bir Kürt direnişine dönüşeceğini gösterdi. HTŞ ve Türk devletinin saldırılarına yeşil ışık yakan ABD yönetimi, direnişin büyümesi ile siyasi olarak itibar kaybına uğrayacağını gördü. Savaşı durduran ve son ateşkes antlaşmasını sağlayan esas neden, sahada oluşan bu askeri ve siyasi denge durumudur.

İşte Türk devleti yine bu sıkışıklık durumunda Öcalan’ı ‘’kurtarıcı lider’’ pozisyonunda yeniden piyasaya sürdü. Kürtler artık daha zor bir durumdaydı ve Öcalan yine ‘’imhayı önleme’’ gerekçesiyle Türk devletinin istediği şartları Rojava Kürtlerine kabul ettirdi. Bakırhan’ın ‘’Rojava’da 30 Ocak antlaşması olmuşsa…Öcalan’ın sayesinde oldu’’ derken işte bu durumdan bahsediyor. Sonradan da senaryoya uygun olarak, Öcalan ‘’resti’’ hikayesi uyduruldu.

 

Birazcık siyaset ve savaştan anlayan her insan bilir ki, bir zafer ve teslim olma durumu yoksa, savaş, anacak askeri güçlerin dengesi sayesinde durdurulabilir. Savaşı siyasetle, müzakere ile durduramazsınız. Çünkü savaş siyasetin tıkandığı noktada başlar. Ancak askeri bir denge ya da tam bir zafer fiilen savaşı durdurabilir. Siyaset ve müzakere ancak bu noktadan sonra bir işe yarayabilir. Türk devleti ve HTŞ’li teröristlerinin hedefi Rojava’daki Kürt özyönetimini ve askeri örgütlülüğünü yok etmekti. Nihayetinde bu bir etnik temizlik sonucuna vardırılacaktı. Pratik olarak bunu yapacakları olanak ve koşullara sahip olduklarını görselerdi, onları hiçbir antlaşma durduramazdı. Bu güçlerin yaptıkları her antlaşmayı rahatlıkla çiğnediğini, verdikleri hiçbir sözde durmadıklarını, Rojava sürecinde net olarak gördük. Bu güçler Öcalan’ı ise zaten dikkate bile almazlar.  Çünkü Öcalan tümüyle Türk devletine teslim olmuş ve tüm alternatiflerini tüketerek, ‘’Türk devleti ve milleti ile bütünleşme’’ yolunu seçmiştir. Süreci bitirmesi artık mümkün değildir. Çünkü sürecin inisiyatifi Öcalan’ın elinde değildir. Mesela Öcalan kendisini PKK’nin feshi konusunda tek yetkili olarak görüyor, ama gerçekte o yetkiye bile tam olarak sahip değildir. PKK’nin gerçekten feshedilip edilmediği konusunda da son kararı MGK verecektir. Öcalan ne öyle bir tehdit savuracak ne de savursa bile pratik olarak bir şey yapacak durumdadır. Bu hikaye olsa olsa, Öcalan’ın ‘’büyük ve etkili bir lider olduğu ve Kürtler için çok çalıştığı’’ algısını oluşturmaya ve onun liderliğini pekiştirmeye yönelik bir senaryo olabilir.